Oğlunun Vəsiyyətinə Dair Duyğusal Anlar
Xalq artisti Nazpəri Dostəliyeva, vəfat edən oğlu Əlinin son sözlərini xatırlayaraq, “Zarafat bir yana” proqramında duyğusal bir an yaşadı. O, həyatında baş verən böyük itkilərə baxmayaraq, güclü olmağa çalışdığını dilə gətirib.
Dostəliyeva, atasının və anasının 21 yaşlı tar ustası olan oğlunu itirdikdən sonra yaşadığı dərdləri yaddaşında saxlasa da, bu acıların onu zəiflətdiyinə inanmır. O, “Demədim dərdim böyükdür, dedim Allahım böyükdür” ifadəsi ilə yaşadığı acıları daha da dərinləşdirir.
İtki və Güc: Nazpəri Dostəliyevanın Hikayəsi
Nazpəri, ailəsində baş verən itkilərə toxunaraq, atası və anasının bu ağır dövrü necə yaşadıqlarından bəhs edib. O, hər dəfə məzarlarına getdiyində, onların xatirəsinə olan bağlılığını və gücünü hiss etdiyini qeyd edir. “Mənim Əkbər oğlum, Əlimin yadigarı Tamerlan var, onları buraxıb gedə bilərəm?” deyərək, güclü olmağın vacibliyini vurğulayır.
Dostəliyeva, “Dərdi ürəyimdə elə bir ağırlıqla daşıyıram ki, onu heç bir yük maşını, təyyarə, heç bir özündən deyən insan daşıya bilməz. Amma mən daşıyıram” sözləri ilə kədərini və sevincini bir yerdə yaşadığını bildirir.
Son Anların Xatirəsi
Nazpəri, oğlu Əlinin son anlarını xatırlayarkən, bu hadisənin martın 22-də, Novruz bayramı günü baş verdiyini qeyd edir. O, səhər bazarlıq edib evə qayıtdığını, ailəsi ilə birlikdə oturub, yediyini, içdiyini və güldüklərini xatırlayır. Lakin, bir müddət sonra Əli mədə narahatlığı hiss etdiyini söyləyərək uzanmağı istədi.
Dostəliyeva, bacısının ona yaxınlaşıb nə olduğunu soruşduğunu, həkimin isə vəziyyətinin pis olduğunu dediyini bildirir. O, o anları yaşadığını və həkimin ona, “ayağa qalxmasın” dediyini xatırlayır. O, son anlarında oğlunun ona dediklərini, “Bilirsən səni nə qədər sevənlər var, səhnəni buraxma” sözləri ilə yadda saxlayır.
Son anlarda, oğlu ona “haqqını halal et və Tamerlandan sənə arxayınam” deyərək, Tamerlanı ona tapşırdığını bildirib. Nazpəri, bu anların onun üçün nə qədər dəyərli olduğunu vurğulayaraq, həkimlərin gəlməsindən sonra vəziyyətin daha da ağırlaşdığını xatırlayır.
Bu duyğusal hekayə, Nazpəri Dostəliyevanın ailəsində yaşadığı itkilərin yalnız onu gücləndirdiyini deyil, həm də onun həyatında sevgi və bağlılığın əhəmiyyətini bir daha ortaya qoyur.