Əməkdar artist Anar Heybətov, səhnə həyatı ilə bağlı dərin hisslərini paylaşdı. O, itkiləri ilə üzləşdiyi zamanlarda belə səhnəyə çıxmaq məcburiyyətində qaldığına diqqət çəkdi.
İtkilərin gətirdiyi çətinliklər
Anar Heybətov, 2011-ci ilin iyun ayında anasının vəfat etdiyini xatırlayaraq, bu ağır günlərdə səhnəyə çıxmağın onun üçün nə qədər çətin olduğunu etiraf etdi. O, anasının dünyasını dəyişdiyi gün, 5 iyun tarixində premyerada rolunu oynamağa məcbur olduğunu bildirdi. Bu, onun üçün emosional bir sınaq olmuşdu.
Şəxsi itkilərin səhnəyə təsiri
Aktyor, atası və əmisi vəfat etdikdə də eyni vəziyyətdə olduğunu qeyd etdi. Hətta bir dəfə, tamaşaya çıxmağa yarım saat qalmış, əmisi haqqında ölüm xəbərini eşitdiyini bildirdi. Buna baxmayaraq, səhnəyə çıxaraq tamaşanı oynadığını vurğuladı. Anar Heybətov, bu cür ağır anların onun işinə mane olmadığını, əksinə, tamaşaya olan bağlılığını artırdığını ifadə etdi.
Tamaşaçı qarşısında məsuliyyət hissi
Aktyor, tamaşaçıların bilet alaraq gəldiyini nəzərə alaraq, onlara qarşı məsuliyyət hiss etdiyini qeyd etdi. "Bəzən yüksək hərarətlə də oynamışıq. Teatrda səhnəyə çıxanda bütün dərdini unudursan. Səhnədən enəndən sonra isə yenə dərdinlə baş-başa qalırsan," deyə Anar sözlərinə əlavə etdi. Bu, onun üçün yalnız bir iş deyil, həm də bir həyat tərzidir.
Anar Heybətovun etirafları, sənətkarların şəxsi həyatlarındakı çətinliklərin səhnə performanslarına necə təsir etdiyini göstərir. Bu, həm də bir çox insanın yaşamış olduğu itkilərlə başa çıxma yollarına dair bir nümunədir.